على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
3561
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
منگيا ( mangy ) و ( mangiy ) ا . پ . قمار و قمارخانه . منگياگر ( mangey - ger ) ا . پ . قمارباز . منگيدن ( mangidan ) ف . ل . پ . لنديدن و از روى خشم آهسته در زير لب سخن گفتن . منگيدن ( mangidan ) و ( mongidan ) ف . ل . پ . از بينى حرف زدن . منلاك ( manlek ) و ( monl k ) ا . پ . درويش و فقير و مرد بدبخت . من لدن ( men - ladon ) ع . يعنى از نزد و از جانب . ر . لدن . منم ( manam ) پ . يعنى من هستم . منم ( menamm ) ص . ع . سخن چين و نمام . و ورغلانده . منماص ( menm s ) ا . ع . ابزارى كه بدان موى چينند . منمج ( monmajj ) ص . ع . آب دهن و يا شراب از دهن ريخته شده . و مركب از قلم چكيده . منمحى ( monmahi ) ص . ع . محو كرده شده و حك كرده شده و پاك كرده شده . منمر ( monammar ) ص . ع . دگرگون و متغير شده . و پلنگى كرده شده و داغدار و لكهدار شده . منمرط ( monmaret ) ص . ع . موى از پى يكديگر افتاده و ساقط شده . منمص ( menmas ) ا . ع . ابزارى كه بدان موى چينند . منمغ ( monammaq ) ص . ع . آميخته . و همنشين و مصاحب و همدم . منمق ( monmeq ) ص . ع . رطب منمق : رطب بىهسته . منمل ( menmal ) و ( monmel ) ص . ع . سخنچين و نمام . منمل ( monmal ) و ( monammal ) ا . ع . مكتوب و نوشته . و نوشتهاى كه خطوط آن بهم نزديك باشد . منمل ( monammal ) ص . ع . بلند كرده شده و برداشته شده . منملة ( monammalat ) ص . ع . امراة منملة : زنى كه بيك جاى قرار و آرام نگيرد . منملس ( monmales ) ص . ع . صيقل شده و جلا داده شده و تابان كرده شده . و خلاص شده و رها شده . و بازداشته شده . و چشم خيره شده . منملص ( monmales ) ص . ع . رسته و رها شده . منملق ( monmaleq ) ص . ع . نرم و تابان شده . و رها شده و خلاص شده . و درگذشته شده منمنم ( monamnam ) ص . ع . ثوب منمنم : جامهء آراسته . منمول ( manmul ) ا . ع . زبان . منمول ( manmul ) ص . ع . طعام منمول : طعام مورچهدار . منمهل ( monmaheli ) ص . ع . برافراخته و راست ايستاده و استيخ . منن ( menan ) ع . ج . منة . و ذو المنن : خداوند تبارك و تعالى . مننة ( menanat ) ا . ع . عنكبوت . و سنك پشت ماده . مننگ ( manang ) ا . پ . گياهى كه از آن جاروب سازند . منن و عنن ( manan - va - 'anan ) پ . كلمه مأخوذ از تازى - در مقام تعيين اختصاص استعمال مىكنند . منو ( manv ) م . ع . مناه منوا ( از باب نصر ) : آزمود و دريافت حقيقت آن را و اندازه كرد آن را . منو ( manav ) پ . كلمه نهى يعنى مجنب و حركت مكن و ناله و زارى مكن . منو ( manu ) و ( menu ) ا . پ . مينو و بهشت . منو ( manu ) و ( menu ) ص . پ . علوى ضد سفلى . منواع ( menv ' ) ا . ع . نورد بافندگان . منوال ( menv l ) ا . ع . نورد جولاهگان . و جولاه . و نورد . يق : هم على منوال واحد : ايشان بر يك نوردند در خوى و جز آن . و نيز منوال : سزاوارى . يق : منوالك ان تفعل كذا اى ينبغى لك و حقك . منوال ( menv l ) ا . پ . مأخوذ از تازى - طور و طرز و طريقه و دستور و ترتيب . و نهاد و خوى . و قماش و بافتگى . و نورديدگى . منوة ( manvat ) ا . ع . چند روزى پس از لقاخ يعنى ده پانزده روز كه در آن ايام آبستنى ماده شتر معين نباشد كه آيا باردار شده و يا نشده . منوة ( monovvat ) ا . ع . آرزو . منؤج ( man'uoj ) ص . ع . حديث منؤج : سخن پيچيده و درهم . منوچهر ( menucehr ) ا . پ . بهشت روى و علوى ذات . و نام پسر ايرج پادشاه هفتم از سلسله پيشداديان . و نام مبارزى ايرانى پسر آرش . منوح ( manuh ) ا . ع . ماده شترى